UA-18826644-1
Yazı Detayı
22 Kasım 2017 - Çarşamba 20:37 Bu yazı 528 kez okundu
 
Şehre kar yağıyor...
M.Hanefi İSPİRLİ
m_h_ispirli@hotmail.com
 
 

Şehre kar yağıyor...

Kar önce şakaklarıma yağıyor... Kar şehrin sokaklarını aşk ile yıkıyor, temizliyor; gözlerim bulutlanıyor...

Ve ben şehri tutamıyorum. Aşk sarıyorum her tarafıma. Tıpkı on sekizlik bir genç gibi içleniyorum. “Olur mu?” diye soruyorum... “olur!” diyor bulutlar. Bu yoksulluk, bu başkalaşmışlık nasıl getirir beni kendime? “Olsun!” diyor kar beyazı...

Üşüyorum... Ölesiye üşüyorum. Şehrin kaldırımlarında, bir başıma, yalnız, kimsesiz, sessiz akıyorum aşağılara doğru.

Üşüme bütün varlığımı sarıyor. Tuhaflaşıyorum, üşümüyor terliyorum. Kendime geliyorum. Kaybolduğum bütün karanlıkları yırtıp yırtıp atıyorum. Aşka doğru, O’na doğru koşuyorum.

Anlamıyor beni hiçbir yorum, ben bile kendimi bilmiyorum.

Çocukluğum, kirli sakallı ihtiyarlar, arkadaşlarım. Durun durun! Onları öyle harcamayın...

Şehre kar yağıyor... Yedi dağı kırkbır kere saymışım. Üstüne bir kırk odalı masallar yüklenmiş gecelere sığınmışım.

Kırkikindi, kırk masal, kılı kırk yaran babalar, kırk harami, tin çölünde kırk yıl, kırklardan şehre gelen kırk var oluş...

Allah’ım! Ne kadar yalnızım, ne kadar aşığım?

Hadi alında görelim. Çalında görelim. Sizin işgüzar aşk türkülerinizin karanlığına gömüldü bütün bir nesil. Kimse çıkıp ta hesap sormadı. Şiirleri bile doyasıya anlayamadık.

İçlenerek, ağlayarak, hesap sorarak okuyamadık. Meze oldu şiirlerimiz et obur iştahların devasa midelerine. Yığılıp kaldı türkülerimizin içli ağıt oluşu kapitalin tuhaf ritimlerine.

Şehre kar yağıyor;

Kardır bizi kendimize getirendir. Kar aşkı büyütendir. Yeşertendir umutların gün ışığına çıkmasını. Şehri temizliyor kar.

Aşka inanmayanlar bilmez bunu. 

Yürekleri temizleyecek kar da yağacak bekliyorum. Belki birisi gelir de bize o karın yağması için hak etmemiz gerekenleri öğretir. Biz kutsal öğretiyi de kaybettik bu arada. Biz, gelinciklerin, şebboyların, kasımpatıların yanmış, yıkılmış heveslerine ram olacaktık hâlbuki... Alacaktık elimize yaşadıklarımızı, kar yağdıracaktık şehrin orta yerine. Yüreklerimize yağacak karları gözkapaklarımızda eriterek, şehrin arka sokaklarını, kaldırımlarını, caddelerini; günah galerilerini yıkayacaktık.

Kaybettik, belki de hiç kazanmadan, sadece adını koyduklarımızın bizim olduğunu zannederek; tavizler vererek ulaşacağımızı sandık.

Ve aldandık.

Şehre kar yağıyor;

Göğe yükselen su, orada bulutları sağıyor. Gözlerimiz ağlıyor, ağlamıyor düzmece oyunlara giriyor. Aşkı başka yere, dostluğu başka yere, kardeşliği başka yere; insanı, özgürlüğü başka baş başka yerlere atıyoruz. 

Hiç kimse bir diğerinin dostluğundan emin değil. Arkasını dönmekten korkuyor şehrin insanları.

Dedikodu, fitne, fesat almış başını gidiyor. Her taraf kirli, her taraf ucube. Cılkı çıkmış bütün ilişkilerin. Bütün bunların üstüne birde toprağı başımıza indiren bu kar... Hangi duadır Allah’ım böyle kabul gördü makamında? Nasıl bozulur, panzehri nedir bildir bize? İstiyoruz ki yüreklerimize yağsın temizleyen kar; bizi arındırsın, ulaştırsın dua makamında senin makamına.

Öğret bize Allah'ım!...

 
Etiketler: Şehre, kar, yağıyor..., ,
Yorumlar
Haber Yazılımı