Yazı Detayı
20 Eylül 2018 - Perşembe 22:18 Bu yazı 1442 kez okundu
 
ÖLÜM KORKUSU
Hasan H.TOKUŞ
hasanhuseyintokusæ@gmail.com
 
 

ÖLÜM KORKUSU

“ Ölecek miyim, tam söyleyecek çağımda,

  Söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda “ N.F.K

 

Bizim için hep vakitsiz/erken olduğunu düşündüğümüz ölüm karşısında bitmeyen bir tedirginlik içerisindeyiz.

Üstadın dediği gibi ölüm bizi yakaladığı an yapamadığımız ve tamamlayamadığımız işlerin hasretiyle göçüp gideceğiz. Belki bundandır aceleciliklerimiz ve yine belki bundandır kaçamayacağımızı bilmemize rağmen ölümden kaçmaya çalışmamız.

O her an peşimizde olduğu için bizde habire kaçıp duruyoruz, solmuş hatıralara yaslanıyor, belirsiz geleceğin eteklerine tutunuyoruz. Manadan kopup maddeye bağlandığımız, yani dünyevileştiğimiz kadar ölümden korkumuz artıyor.

Bu gün dünyanın en dehşetli korkusudur ölüm… Emsalimiz olan eş-dost ve ahbaplarımızı birer birer kaybettikçe yalnızlığımız artıyor; azalıyoruz yaşadığımız hayatta azaldıkça kabristanlarda tanıdıklarımız artıyor.

Ölecek olmanın korkusuyla ve ölen dostlarla yüzleşmemek için şehir kabristanlarının dışından Fatihalar yollayarak ziyaretlerimizi savuşturuyoruz. Sözde modern insanın ölüm korkusu ve dehşet duygusu değimlidir ki mezarlıkları kendisinden olabildiğince uzağa şehir dışına atmaları…

Belki de insanlık tarihinde hiç bu zaman kadar ölüm böylesine bir paniğe yol açmamıştır. Korktukça panikliyoruz, panikledikçe kaçıyoruz ve kaçtıkça yaklaşıyoruz.

Belki ecdadımız gibi kabristanlarımızla iç içe koyun koyuna yaşayabilseydik bu kadar korkmayacaktık ölümden…

Belki kaçmayıp dönüp karşısına dikilebilme cesareti gösterebilseydik ölüm, bize de onu seven, onu her an bekleyenlere ikram ettiği gibi sonsuzluk hediyeleri ikram edecekti.

Çağırırsın bir gün beni de ölüm

Ansızın vura bilirsin kapıma

İster istemez gelirim

Bir güzel kıza,bir güzel kadına

Bakarken ölebilirim

 

Bütün kaygılarım dan arına arına

Bilmem ki çıkarmıyım,çıkmazmıyım yarına

Kızımın resmi için odamın duvarına

Bir çivi çakarken ölebilirim

(Y.B.Bakiler)

 

Bir gün soluk alıp verdiğimiz bu havayla alış-verişimiz bitecek. Son kez bakacağız sevdiklerimizin yüzüne. Son lokmamız karnımızda, hayata dair onlarca plan, proje ve umutlar aklımızda, hafızamız daha berrak, hatıralarımız daha canlı, korku ve ümit arası gelgitlerle uçacak can kuşumuz. Evet, bir gün her canlıyı çağırdığı gibi bizi de çağıracak ölüm.

“  O demdeki, perdeler kalkar,perdeler iner, 
Azrail’e hoş geldin,diyebilmekte hüner... 

“N.F.K.

Üstada ve ölümü güzel gören babayiğitlere Fatihalarla…

 
Etiketler: ÖLÜM, KORKUSU,
Yorumlar
Haber Yazılımı