Yazı Detayı
26 Nisan 2021 - Pazartesi 14:54 Bu yazı 907 kez okundu
 
Ermeni Andranik Amca İle Bir Hatıram
Abdulnasır KIMIŞOĞLU
abdlnsr.kmsgl@gmail.com
 
 

Ermeni Andranik Amca İle Bir Hatıram

 

2007 yılında eğitim amaçlı olarak Sivas’a gitmiştim. Bu eğitim, DİB ve İmam-Hatip Liseleri arasında “Mesleğe Hazırlama Eğitim Kursu” adıyla imzalanan bir protokoldü. Ben de okulum İkizdere İmam – hatip lisesini temsilen katılmıştım. 17 yaşında toy ve ürkek bir delikanlıydım. Dersler sonrası gezmeye çıkar şehri tanımaya çalışırdım. Ki zamanla gördüm ki hem insan hem de şehir olarak Erzurum’dan pek de farklı değildi. Şehrin yiğidoları çok samimi ve içtendi. Ve bu hal benim gönlümde daima güzelliklerle büyüdü ve Sivas benim gönül şehirlerimden birisi oldu.

Yine bir gün şehri gezmiş ve Buruciye Medresesi önünde oturmuş, bizim Yakutiye Medresesiyle aynı medeniyetin evlatları olduğunu düşünüyordum ki yanıma yetmiş küsur yaşlarında bir amca oturdu. Ağarmış saçları omuzlarına inecek kadar uzun, hafif sakallı, gözleri kahverengi, beyaz gömlekli, sandalet terlik ve ateş kehribar tesbihiyle dikkatimi çekmişti ilk anda. “Merhaba” deyip yanıma oturdu ve sohbete başladık.

Bana “buralı mısın” diye sordu. Ben de “hayır, Erzurumluyum. 45 günlük bir eğitim için Sivas’tayım” dedim.

“Aferin, ne kadar güzel, eğitimine dikkat et. Temeli sağlam bir ilmin olsun” dedi. Ben de “teşekkür ederim, amca” dedim.

Tabi biz böyle konuşurken bir yandan da Buruciye Medresesine bakıyorduk ve bana “Erzurum Yakutiye Medresesini andırıyor değil mi ve şu çifte minarelerin medrese bölümü de yıkılmasaymış sizin Çifte Minareli Medreseye ne kadar da benzerdi, haksız mıyım” deyince ben şaşırdım. “Erzurum’u biliyor musun, geldin mi hiç” diye sordum. Ve bana “dadaş mısın” diye sordu ben de evet dedim. “Peki, dadaş Erzurum’un neresindensin” diye sordu bende “merkeze bağlı Kümbet köyündenim” deyince bana “Hüseyin Avni (Ulaş) Beyin köyündensin demek” dedi. Evet dedim ama benim şaşkınlığım ve hayretim de kat kat arttı. İçimden Allah Allah kim bu adam diye geçirdim.

“Amca, siz kimsiniz, nerelisiniz ve Erzurum’a bu kadar aşina olmanız da dikkatimi çekmedi değil” diye sorunca başladı bana anlatmaya:

“Dadaş, ben ermeni asıllı bir vatandaşım. Babamın ilk evladıyım ve ismim de “ilk doğan” manasına gelen Andranik’tir. Erivan’da ikamet etmekteyim. Aile büyüklerim tehcirle birlikte ülkenden çıkarılmış. Kimisi hicaz tarafına kimisi de şimdiki Ermenistan sınırlarına götürülmüş. Babam çok küçükmüş o vakit, tehcir çat-pat aklına geliyordu. Ama dedem ve ninem o elem dolu günleri yaşamışlar ve haliyle bana da hatıralarını anlatmışlardı. Ben anlattıklarıyla büyüdüm. Ve çoğu yeri (özellikle Sivas ve Erzurum) anlattıklarıyla öğrendim. Fırsat buldukça da gelip o yerleri geziyor, hatıralarını yâd ediyorum”

Tam bu aşamada bana “tehcir ve Ermeniler hakkında ne biliyorsun” diye sordu ben de “benim hayatta olan Hacı İshak dedem var ondan ve köy odalarında büyüklerden bahsettiğin konuyu çok dinledim. Onlar bana Ermenilerin bizim masum halkı mereklere/camilere doldurup yaktıklarını; çocuk, kadın, yaşlı, hamile demeden canice öldürdüklerini ve köyleri de yakıp yaktıklarını” söyledim. Ben bunları söylerken gözlerime çok dikkatli bakıyordu. “Dadaş tehcir hakkında ne dedi deden ve o büyükler” diye sorunca “devlet, olması gerekeni yapmıştır dediler” dedim.

Ermeni Andranik amca, derinden bir ah çekerek anlatmaya başladı:

“Dadaş, biz ayrı dine inansak da aynı Allaha inanırız. Ayrı ırklara sahip olsak da aynı kültürün mensuplarıyız. Olan olmuş bir şekilde aramıza zamanın büyük devletleri nifak sokmuş. Güzel şeyler olmamış. Keşke olmasaymış. Katliamlar ve tehcir olmasaymış. Ben biliyorum Türkler, vicdanlı bir millet. Keşke bunlar olmasa yaşanmasaymış” deyince hafiften ağladığını gördüm. “Amca neden ağladın” dedim. Bana “çünkü dedem ve nenem çok ağlardılar, çok. İçimizde ki kendini bilmeyenler bu iki millete de yazık ettiler. Olmayacak kin ve nefret tohumları ektiler. Zamanın emperyalist devletlerinin oyununa çok geldiler. Osmanlı neden engel olamadı diyorum bazen ama bakıyorum ki Osmanlı devletinin başını kaldıracak ne zamanı ne de imkânı var. Ama yine de Osmanlı devleti merhamet etmiş bizimkilere. Bizden taraf acı olan durum göç yolunca yaşanan zorluklar ve ölümler. Ha o zaman sizinkiler de çok da rahat bir hayat sürmüyorlarmış. Yoksulluk, savaş ve hastalık perişan etmiş milleti. Genç dadaş ben de bunları dedemden dinledim” dedi.

Bu minval üzere sohbet ediyorduk ve bana Alaca ve Pulur’u sordu bir ara. “Evet, biliyorum, oralar bizim köye yakın yerler. Pulur’a da gitmişliğim var hatta. Neden sordun ki amca” diye sordum ve bana şu hatırasını anlattı.

“Benden epey büyük bir komşumuz vardı. (ismini söylerken anlamamıştım, sormaya da çekindim) O komşumuz bana, Erzurum çevresinde bulunan ermeni çeteleri içerisinde vazifeli olduğunu anlatırdı. 25 yaşında çıta gibi delikanlıymış. Yaptıkları fiillerin vahşetini ve öldürdüğü bir adamın son halini anlattı. Alaca ve Pulur ahalisini nasıl katlettiklerini ağlayarak anlatırdı. Çok pişman olmuş, çok bunalımlar yaşamıştı. Onu asıl perişan eden ise ailesini saklamaya çalışan bir Türk babanın “saçların örükleri çok güzel kızım” dediği kızının o güzel örüklerine babasının kanlarının sıçramasıydı. Hiç merhamet etmemişler. Pulur ve Alacayı da bu yüzden çok duydum ve işittim o komşumdan. Bu yüzden aşinayım oralara.

(Şimdilik yazamayacağım bazı mevzulardan da) Konuştukça konuştuk ve bana başta da söylediği gibi “temeli sağlam olan ilmin olsun” sözünü tekrarladı. Ve bana “çünkü belli ki bu mesele çok konuşulacak. Bir Erzurumlu olarak bu mevzuyu senin de çok iyi bilmen lazım” dedi. O esnada tam kalkacakken Hüseyin Avni Beyi sordum. “Dadaş, artık gitmem lazım. Ama şunu söyleyeyim herif adammış” dedi ve gözden kayboldu.

Ermeni Andranik amcayla bu sohbeti yaparken ben 17 yaşında çekimser ve utangaç biriydim. İlk defa bu derece uzak bir diyara gitmişim, yalnızım ve böyle bir sohbetin içerisindeyim. Haliyle sıkılganlık ve açılamama durumum çok baskındı. O vakitler “ermeni mezalimine ve tehcir meselesine” bu derece aşina değildim doğal olarak. Andranik Amca giderken ardından bakarak şu cümleyi defaten mırıldandığımı biliyorum: “Andranik Amca bunları benle neden paylaştı?”

Bu cümlenin cevabını şimdilerde “çünkü vicdanlı adammış” diyerek cevaplayabiliyorum.

Vicdanlı Ermeni Andranik Amca şimdi nerededir nicedir yaşıyor mu bilmiyorum. Ama ben Ermeni Andranik amcaya dua ediyorum. Çünkü biz ayını Allaha inanıyoruz.

Özellikle her yıl ülke gündemine getirilen “soykırım” yalanını ise Ermeni Andranik Amca ve Hrant Dink gibi vicdanlı düşünenlerin feraseti çözüme kavuşturacağı kanaatimi ben hiç kaybetmedim.

Hürmetle…

 
Etiketler: Ermeni, Andranik, Amca, İle, Bir, Hatıram,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
20 Mart 2021
Bir Kitap Bir Yazar – 17 / AFRİKA’NIN YAPAYALNIZ LALESİ
542 Okunma.
14 Mart 2021
Bir Kitap Bir Yazar – 16 / ERZURUM’UN KARA GÜNLERİ
487 Okunma.
06 Mart 2021
Bir Kitap Bir Yazar – 15 / MİLLİ MÜCADELE’DE ERZURUM
478 Okunma.
23 Şubat 2021
Bir Kitap Bir Yazar - 14 / ÖLÜLER SENFONİSİ
461 Okunma.
15 Şubat 2021
Bir Kitap Bir Yazar - 13 / O’NUN İZLERİ
471 Okunma.
30 Ocak 2021
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 12 / ERZURUM ÇARŞI PAZAR
584 Okunma.
21 Ocak 2021
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 11 / ANILARLA SARIKAMIŞ
508 Okunma.
14 Ocak 2021
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 10 / ERZURUM’DAN GÜZEL HATIRALAR
658 Okunma.
01 Ocak 2021
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 9 / GRİ ZAMAN
624 Okunma.
21 Aralık 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 8 / İRFAN PINARLARI
587 Okunma.
12 Aralık 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 7 / TÜRKÜLERDE YAŞAYAN ŞEHİR ERZURUM
781 Okunma.
05 Aralık 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 6 / ERZURUMLU HÜSEYİN AVNİ ULAŞ
758 Okunma.
27 Kasım 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi -5 AŞKA ÖVGÜ
939 Okunma.
20 Kasım 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi – 4 / ERZURUM ŞEHRENGİZİ
703 Okunma.
09 Kasım 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi - 3 / İNSAN VAAZLARI
724 Okunma.
29 Ekim 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi - 2 FAÇETA
843 Okunma.
10 Ekim 2020
Kitap Tanıtım Yazı Serisi - 1 ARAYIŞ ve ADANIŞ
1213 Okunma.
26 Temmuz 2020
Öz eleştiri olarak “bize” yazdım…
1218 Okunma.
05 Mart 2020
Tarihi Doğru Okuyabilmek
1356 Okunma.
20 Şubat 2020
Cemiyeti İnşa Etmek
1156 Okunma.
09 Şubat 2020
Medeniyeti İhya Etmek
1170 Okunma.
12 Mayıs 2019
Palandöken 2023 Zirvesinde Marka Şehir Erzurum
1737 Okunma.
19 Mart 2019
Mehmetçik Vasfı ve Şehitlik
1459 Okunma.
12 Mart 2019
12 Mart Milli Vicdan Sesidir
1288 Okunma.
12 Şubat 2019
7 Değil 77 Daha Güzel Adam
2034 Okunma.
09 Şubat 2019
Kitabın İkramı
1399 Okunma.
05 Şubat 2019
Yazarın Tavrı
1255 Okunma.
31 Ocak 2019
Yazının Mahremiyet ve Mesuliyeti
1466 Okunma.
23 Ocak 2019
Yazmak Nasıl Bir Ruh Hali Gerektirir?
1386 Okunma.
18 Ocak 2019
Kalemin Kelâmı
1383 Okunma.
01 Ocak 2019
Edebiyatın Lisanı
1558 Okunma.
26 Aralık 2018
Parlak Sözler Söylemek
1358 Okunma.
06 Mayıs 2018
Edebiyatın Kudreti
6481 Okunma.
25 Nisan 2018
Kaleme Ant Olsun!
2155 Okunma.
20 Nisan 2018
Kitap Bir Mürşittir
1570 Okunma.
13 Nisan 2018
Kitaptan Kopuş
1685 Okunma.
06 Nisan 2018
Kitap Medeniyeti
2513 Okunma.
21 Mart 2018
Ömür Sermayemiz: HAYATIMIZ
2455 Okunma.
13 Mart 2018
Kurşunî Yazılar
2497 Okunma.
25 Şubat 2018
Çiçeklerin Diliyle Edebiyat Dünyamız
2167 Okunma.
29 Aralık 2017
En Vefalı Dost: KİTAP
2452 Okunma.
14 Aralık 2017
Okumak "RIZA" için ARAÇTIR
2177 Okunma.
25 Kasım 2017
Kitaplara Kıymayınız Dostlar!
2009 Okunma.
18 Kasım 2017
Mürekkep İzleri
2064 Okunma.
28 Ekim 2017
Zülfikâr Kalemler
1969 Okunma.
Haber Yazılımı