Yazı Detayı
01 Ekim 2018 - Pazartesi 22:31 Bu yazı 1860 kez okundu
 
Babamın Kaşığı...
Hasan H.TOKUŞ
hasanhuseyintokusæ@gmail.com
 
 

BABAMIN KAŞIĞI

 

Uzun yıllar oldu eşyalarla ünsiyetimizi kaybedeli. Çocukluğumuzun demirbaşları yok artık. Halbuki bir çoğu bir-iki göbekten emanetlerimizdi.

Bebeklikten, büyüyüp ev barak sahibi olduğumuz delikanlı çağımızda içinde yıkandığımız, annelerimizin haftalık çamaşırları yıkadığı sac leğenlerimiz tarih oldu. Muhakak her evde üç beş tane bulunan bakır tabak, bakır tencere, tepsi, bakraç’ı unutmak ne mümkün.

Hele sokağın en görünür yerine ocağını kuran kalaycıları unutabilir miyiz? O yamalı körüğün homurtusu, hışırtılı üflemesi akabinde kömürün karanlıkta gözlerini parlatan kediler gibi alazlanması nasıl hatırımızdan silinir ki?

Daha delikanlılığımızın ilk devresinde gözden düşmüşlerdi babamdan onunda babasından kalan yada annemin cehiziyle gelen bakır tabaklar, tencereler, tepsiler…

İlk önce sessizce terekde ki yerlerine çekildiler. Meydanı ele geçiren aleminyum, emaye,  çanak- çömleği solgun bir çehre ve hüzünlü gözlerle seyrettiler. Gerçi yerine koyduklarımız onlar gibi uzun ömürlü değillerdi misafir gibi konup göçüyorlardı evlerimizde. Hele hele kimse onları bir sonraki nesillere bırakma gibi bir düşünceleri yoktu, zaten onlarda soğuk ve ruhsuzdular. Kolayca kırılıp döküldüler. Yeni çıkan parlak, renkli ve göz alıcı desenleriyle porselen takımlar onlarında pabucunu dama atmıştı.

Ata-dede yadiğarlarımız bir müddet daha seyrettiler tozlu raflarda ahaliyi. Ve bir gün yeni mutfak dolaplarını yerleştirmek için terekler de kırılıp kaldırılınca birer bire satılıp gittiler.

Rahmetli babamı hiç görmedim; annem onun her daim yemek yediği, diğer kaşıklara nispeten az biraz geniş metal kaşığı, “ baban bununla yemeğini yerdi “ diyip bana verdiği 2-3 yıl öncesine kadar kullandığım kaşığı, daha parlak ve süslü kaşıklar içinde görünce bunlar geldi hatırıma.

Çocuklarımıza acıyorum… Onlara bırakacak onlarca yaşanmışlığın sindiği bir bakır kabımız veya bizi hatırlatacak bir tek kaşığımız bile yok. Alayışlı, renkli, süslü ama ruhsuz hemen kırılıp yok olan değersiz şeylerle hayatımızı doldurmuşuz.

Artık ünsiyet kuracağımız bir bakır çöpümüz bile yok atalarımızdan kalan, torunlarımıza hatıra kalacak…..

 
Etiketler: Babamın, Kaşığı...,
Yorumlar
Haber Yazılımı