Yazı Detayı
29 Aralık 2017 - Cuma 23:10 Bu yazı 1272 kez okundu
 
En Vefalı Dost: KİTAP
Abdulnasır KIMIŞOĞLU
abdlnsr.kmsgl@gmail.com
 
 

“İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım.” der büyük mütefekkir Cemil MERİÇ.

Acaba hangi insanları kastetmiş olabilir? Cevabım: kim kimi anlarsa.

Birçok canlı içerisinden insan, dünyada Rabbi rahmana halife seçildi. Dağın taşın kaldıramadığı yük omuzlarına yüklendi. Bizden, yaratana kulluk istendi. Akıl nimeti biz insanlara verildi ve denildi ki: Aklınızı kullanın, sapmayın saptırmayın, azmayın azdırmayın, şaşmayın şaşırtmayın, gaddarlaşıp zulmetmeyin, firavunlaşıp haddi aşmayın, hak yemeyin…

Birbirinizi sevin, yardımlaşın, selamlaşın, sabredin, müjdeleyin, birlik olun, kardeş olun, dost-ça kalın…

İman edin şirke düşmeyin, putlara aldanmayın, kanmayın jelatinli sözlere, aldatmasın sizi şarlatanlar rabbi rahmanın ayetleriyle, kandıramasın sizi ilimsiz din adına konuşan “ham yobaz ve kaba softalar”…

Heyhat ki ruhunu kaybedenler dünyayı kirlettiler. İnsanlığı bunaltıp neşesini bozdular. Nemrutlaşan güçlülerle Karunlaşan bazı zenginler insanoğluna zulmettiler.

Menfaatperestler ikiyüzlülüğü aratırcasına bin bir fırıldaklıkta ustalaştılar. Kasa ve masadan güç devşirenler firavunlaşmaktan kurtulamadılar. Şehvetperestler nisa imtihanını kaybettiler.

Havası ve morali bulandırılan insanoğlu şaşırdı kaldı. Gittiği birçok yerde dünyalık sohbet olunca muhabbete de riya karıştı. Selamlar muhabbeti sevgiler samimiyeti kaybetti. Aşkı bilmeyenler kirletince aşkı, maşuklara mektuplar kirlenmemek için yazılmaz oldu. Sulandırılınca şiirler, şairler eser yayınlamada çekimser oldu.

Saygılar azalınca görünmez, caddeler kirletilince geçmez ve hürmet olmayınca konuşmaz oldu kıymetli insanlar.

Kelamlarıyla inciler düzen hatipler dinlenmeyince meydanı boş buldu şarlatanlar. Laf salatası yapmada mahir olanların türemesine sebep oldu kelam ehlini küstürenler.

Fikir kabadayılığına başladı fikirsiz mafyavari kalemşorlar. Dili ishal, beyni kabız ve kalpleri cenabet olanların salyaları, düşünceye kanser hücreleri bulaştırdı adeta. “İlim ilim bilmektir / ilim kendin bilmektir” diyen Yunus Emre’nin bu sözünü diploma sahibi olmaktır diye anladı sindirilmeden yükseltilenler.

Dinimiz “duyduğunuzu iyice araştırın” derken sanal âlemin belirsiz ve nesepsiz kirli bilgilerini sorup soruşturmadan ve araştırmadan direk telaffuz edenler fitnenin ve bilgi kirliliğinin asıl mümessilleridir. Heyhat ki zihni fukara olan bu güruhun, olmayan fikirleri ukalalıktan başka bir şey değildir.

Cemiyetimiz havası bu kadar da kötü değil tabi ki. Fakat bu tür olumsuz tutum ve durumlar ister istemez etkilemektedir havamızı, huyumuzu ve suyumuzu. Ne yapmalı ne etmeli de bu mevzulara çözüm bulmalı diye dertlenenler dertleşmek için dost ararlar. Bulurlar elbet sayfalarda ihanet olmadığını bilen dertliler.

Kitaplarla dolaşmak ve sayfalarda gezinmek en güzel nimetlerden olsa gerek. Onlarla dost olmak, sırdaş kalmak ve yolda yoldaş olmak ne güzel. Satırlarda ağlaşmak ve sayfalardan bazen ayrılamamak hikmetin yudum yudum içilmesindendir elbette. Tatmayan ne bilsin bu lezzeti.

Dostlar, en vefalı dost kitaplardır: İncitmez, kırmaz, tahkir etmez, unutmaz, ayıplamaz…

Derim ki insanoğlu beşer şaşar. Unutkan, nankör ve dahi vefasız olmuş olabilir. Olur mu olur. Ama kitaplar öyle değildir. Kitaplar sadıktır, samimidir, sevecendir, muhabbetlidir…

Yeter ki sen elini uzatmasını bil. Sayfalarını güvelerin kemirmesine terk etme. Oku bak sana neler neler anlatacaktır. Ruhunu teskin edip seni sende dirilteceği için fikir fukaralarına muhatap etmeden kültür ordusunda muvazzaflığa layık görüleceksin. Gelir kıymetli bir insan verir eline kalemi hakkı yazacaksın der ya da dilin çözülür kelâm ettirir hakikate susamış dimağlara.

Neticede bakmışsın ki farkında olmadan söylenip duruyorsun: “insanlar kötüydü, kitaplara sığındım.”

Bizlere asla nankörlüğü olmayan bu sadık dostların sayfaları arasında samimiyet ateşinde çayla birlikte ruhumuzun da dem alması duasındayım…

 
Etiketler: En, Vefalı, Dost:, KİTAP,
Yorumlar
Haber Yazılımı