Pazar, 22 Ocak 2017

Dervişler ve Hak aşığı zikir meclisleri….

Erzurum’un genelinde olduğu gibi Alvarlı Muhammed Lütfü efe, Abdulgani efe, Tebricikli Hacı Mustafa efe hazretleri gibi zatlardan günümüze kadar süren zikir meclisleri o yıllarda Ilıcaya da hakimdi. Genel olarak çoğunluk Nakşi hatmeleriyle, Kadiri Rufai devranlarında daire (bir çeşit def) eşliğinde ilahilerle şevklenilen çehri zikir halkaları her mahalle ve köylerde devam ederdi. Hele uzu kış günlerinde köy köy dolaşılır Allah! Allah! Esmasının nurlu ve cezbedici nidası halka-ı zikire katılanlarla beraber dinleyenleri de mest ederdi.

Bu zikirlerin müdavimlerinden olan ve halk arasından sevilen yöremizin tek kalaycısı, Kalaycı Nafiz baba, Yaklaşık göbeğine kadar uzanmış ortası sigara tütününden sararmış aksakalıyla Cazim baba en renkli kişilerden biriydiler. Nakşi hatmelerini yaptıran Molla Mustafa hocayla, Allah rahmet etsin Mensur hoca, Köse hoca ve şuanda çokça ilerlemiş yaşıyla Denizli de Kadiri Şeyhi olarak manevi görevini sürdüren hakikaten henüz tanınmamış yada en iyi tabirle şöhretten aşırı sakınmasından dolayı yakınları dışında bilinmeye büyük alim ve derin mutasavvıf, çağımızda Divan sahibi olan pek az zatlardan biri olan Muhsin Hoca efendi Ilıca’mızın manevi dinamiklerindendi. ( Bu kısmı yazdığımda kendisi yaşıyordu, maalesef oda rahmetlik oldu.Allah gani gani rahmet etsin. Ilıca olarak bir değerimizi daha kaybettik ne yazık ki…)

Rahmetli Behçet Mahir amcanın “ velhasıl-l ey çoraplar “ dediği gibi bizde, velhasıl-ı ey günlerdi. Elbette bu kadar bolluk ve teknolojik nimetlerin olmadığı amma velakin dostlukların, akrabadan ileri komşulukların, vefalı arkadaşlıkların, muhabbetin, Allah rızası için bir şeyler yapmanın tadı ve huzurunun bol olduğu yıllardı.

 O günlerin özlemiyle kaleme aldığım bu yazıda isimlerinden bahsetmediklerimi de içinde barındıran, aslında yazının özeti sayılacak bir şiirimizle Veselam derken bu güzel kadim şehri Erzurum’umuzu ve gönüllerimizde ismi hiç değişmeyen ILICA’mızı Kadir Mevla’ma emanet ediyorum…

                                                                           ILICA’YA    

                  

                                                       Kalkın gidelim doğduğumuz şehre

                                                       Yine lapa, lapa kar yağmaktadır.

                                                       Bir kara kış, deli bir tipi

                                                       Ara sokaklarında ayaza inat,

                                                       Çocuklar cizlavirt lastik ayakkabılarıyla kaymaktadır

 

                                                      Kalkın gideli doğduğumuz şehre.

                                                     Pırıl, pırıl nazlı Pulurçayı,

                                                     Karasu tarihe inat gece gibi akmaktadır.

                                                     Rahmetli Turgut ve Zeki usta,

                                                     Kıyılarında sabırla balık tutmaktadır.

 

                                                    Kalkın gidelim doğduğumuz şehre

                                                   Gudula Selami, Sarı Kadir,

                                                   Harmanlarda köpek boğuşturmaktadır.

                                                  Gözleri ufukta rahmetli Necat ağabeyi

                                                  Paçalı kuşlarını uçurmaktadır.

 

                                                  Kalkın gidelim doğduğumuz şehre

                                                  Toplamış çocukları etrafına Köse hoca, Mensur hocam

                                                  Sabi-subyene Kur’an okutmaktadır.                                                                 

                                                  Ötelerden topladığı sırları Muhsin hocam,

                                                  Değer bilmez gönüllere savurmaktadır.

 

                                                 Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                                 Üstü başı kir pas içinde Hızır emmi,

                                                 Kokmuşlar da çöpleri karıştırmaktadır.

                                                 Mübarek evlatlarıyla Nafiz baba,

                                                Elindeki bakır tası kalaylamaktadır.

                                                

                                               Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                               Görün ki, deli Durmuş, deli Tahsin, deli Celal,

                                               Dünya delisi bizlere hayret ile bakmaktadır.

                                               Deli Süleyman dağılmış çöpleri,

                                              Toplayıp keyifle yakmaktadır.

 

                                              Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                              Edepli yiğit delikanlılar sevdalarından habersiz bir ela göze,

                                              Gönülden türküler yakmaktadır.

                                              Sevgililerinin geçtiği yollarda ki,

                                             Akasya dallarına yüreklerini takmaktadır.

 

                                            Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                            Rahmetli Garazlı Recep usta, Efo emi,

                                           Ağızlarında sarma sığara, alınlarında ter,

                                           Ağır, ağır bir duvara sıva yapmaktadır.

                                           

                                           Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                           Çürük Şefik, Nazim emmi,Kor Selim, Bakkal hacı Yusuf,

                                           Turfanda ki meyveleri silip, parlatmaktadır.

                                           Zifiri karanlık dar sokaklarda,

                                          Gece bekçileri düdük çalmaktadır.

                                          Ve caddeler her köşe başında,

                                          Birbirleriyle kucaklaşmaktadır

 

                                           Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                           Laz Cevair yörenin en güzel dondurmalarını yapmaktadır.

                                           Cazim baba sararmış aksakalıyla, kaşları çatık,

                                           Etrafa deli deli bakmaktadır.

 

                                            Kalkıp gidelim doğduğumuz şehre.

                                            İskender dayının köhne kahvehanesinde,

                                            Mis gibi taze demli çay kokmaktadır.

                                            Gara Reşo, Laz Cafer, Gıyam ağabeyi,

                                            Kabadayılık satmaktadır

 

                                            Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                            Harun ustayı, Ümit’i, sarı Selami’yi, Hayroyu,

                                           Sarı Metini,Aboyu, Ali Baltayı daha bilmem kimleri,

                                           Toplamış etrafına Hasan,

                                            Bu gün ki gibi lafazanlık yapmaktadır.

                                            Kalkın gidelim doğduğumuz şehre.

                                            Yaslanmış Palandökene,

 

                                             Eteklerinde rengarenk bahar çiçekleriyle,

                                            Tarihi, çermiklerin kükürtlü suyunda,

                                            Koskoca mazisi sırtında, iki büklüm,

                                            Bu şehir(ILICA) yollarınıza bakmaktadır.

 

                                            Böylesi göç edişlerden artık bıkmaktadır, bıkmaktadır.

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

EYOF 2017 Erzurum


Takip Et